IPN zaprasza na wspólne śpiewanie „Czerwonych maków na Monte Cassino”.

Instytut Pamięci Narodowej zaprasza na spotkanie „W hołdzie żołnierzom 2 Korpusu Polskiego” i wspólne śpiewanie „Czerwonych maków na Monte Cassino” – Warszawa, 18 maja 2017 r.

W programie:

16.00–17.00– Popołudnie z poezją i pieśniami 2 Korpusu Polskiego z udziałem aktorów Teatru Wolandejskiego w Warszawie. Wspólne śpiewanie pieśni „Czerwone maki na Monte Cassino”.
17.30–19.00 – Dziedzictwo Drugiej Wielkiej Emigracji. Życie umysłowe i kulturalne 2 Korpusu Polskiego. Dyskusja panelowa z udziałem: dr Justyny Chłap-Nowakowej, prof. Włodzimierza Boleckiego, prof. Rafała Habielskiego, dr Małgorzaty Ptasińskiej, prowadzenie red. Ewa Stocka-Kalinowska.
Wcześniej odbędą się warsztaty edukacyjne dla dzieci, przygotowane w oparciu o komiks „Wojenna odyseja Antka Srebrnego 1939-1944 – Bitwa pod Monte Cassino 1944 r.” (wydany przez Oddział IPN w Warszawie). Zajęcia poprowadzi Edyta Gula z Oddziałowego Biura Edukacji Narodowej IPN w Warszawie.
Miejsce: Przystanek Historia, Centrum Edukacyjne IPN im. Janusza Kurtyki Warszawa, ul. Marszałkowska 21/25
Wstęp wolny. Dla dzieci IPN przygotował słodką niespodziankę.

18 maja 1944 roku zawisła nad ruinami klasztoru na Monte Cassino biało-czerwona flaga, zaś w samo południe plutonowy Emil Czech odegrał Hejnał Mariacki, ogłaszając zwycięstwo 2 Korpusu Polskiego pod dowództwem gen. Władysława Andersa. Zakończyła się jedna z heroicznych bitew II wojny światowej, o której zwycięstwie zadecydowała odwaga, bohaterstwo i poświęcenie oręża polskiego. W walce o wzgórze zginęło 923 żołnierzy polskich, 2931 zostało rannych.

Zwycięska bitwa o Monte Cassino otworzyła wojskom alianckim drogę na Rzym, który został zdobyty 4 czerwca 1944 roku.
Na przełomie 1944 i 1945 roku powstał pomiędzy wzgórzami Monte Cassino a „593” polski cmentarz wojskowy, na którym spoczywa 1072 poległych żołnierzy Rzeczypospolitej. Po śmierci dołączyli do swoich żołnierzy generał Władysław Anders w 1970 roku i generał Bolesław Bronisław Duch w 1980 roku.

Oddalenie od Polski sprawiało, że tworzenie wierszy wpisujących się w tradycję liryki narodowo-patriotycznej stało się dla poetów rzeczywiście kategorycznym imperatywem – wiedzieli, że właśnie wiersz pełni rolę owej jedynej w doli naszej podpory ducha narodowego, wiedzieli też, że na takie właśnie słowa czekają ich towarzysze z żołnierskiego szeregu. Dawniej, przez wieki, wybór taki był dla poetów oczywisty. Dziś trzeba się zeń nieledwie tłumaczyć.

(Justyna Chłap-Nowakowa, Sybir, Bliski Wschód, Monte Cassino. Środowisko poetyckie 2. Korpusu i jego twórczość, Kraków 2004, s. 597.)

Udostępnij przez:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Kontynuując przeglądanie tej strony, domyślnie akceptujesz użycie ciasteczek tzw. cookies. więcej...

Ustawienia cookie na tej stronie są ustawione domyślnie na "zezwalaj na pliki cookie", aby dać Ci najlepszy sposób przeglądania z możliwych. Jeśli w dalszym ciągu korzystasz z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub klikając na przycisk "Akceptuję", wyrażasz na to zgodę.

Zamknij